Utlenianie węglowodanów

Otyłość zalicza się do chorób przewlekłych. Wśród czynników sprzyjających nadwadze wymienia się uwarunkowania genetyczne, brak aktywności fizycznej i niewłaściwą dietę.

Co roku wzrasta odsetek osób dotkniętych otyłością. Winą za zaobserwowane zjawisko nie można obarczyć jedynie czynników genetycznych. Wprawdzie zmieniona ekspresja niektórych genów u płodu, który rozwijał się w trudnych warunkach, wpływa na nadmierny apetyt u dorosłych, ale nie można pomijać pozostałych czynników.

Czym jest otyłość?

Mianem otyłości określamy zwiększanie masy ciała uwarunkowane nadmiernym rozwojem tkanki tłuszczowej. W 1985 roku Międzynarodowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała otyłość za chorobę przewlekłą.

Przyczyny otyłości

Nadmierna podaż energii w stosunku do potrzeb organizmu przyczynia się do otyłości. W przypadku podstawowej przemiany materii mówimy o porcji energii, która w warunkach spoczynku pozwala zachować podstawowe czynności życiowe. U osób, które cieszą się szczupłą sylwetką, pochłania ona 50-70% dziennego wydatku energetycznego, podczas gdy u osób otyłych znacznie mniej.

Hipoteza „oszczędnych genów”

Od pewnego czasu środowiska naukowe postulują hipotezę „oszczędnych genów”. Przypuszcza się, iż informacje zapisane w DNA odpowiadają za lepsze przyswajanie i wykorzystywanie energii zawartej w pokarmach.  To rozwiązanie pozwala zmagazynować energię na „chude lata”.  Ludzie, u których ujawniają się oszczędne geny, są potomkami osób, które przeżyły głód w XIX-wiecznej Europie.  Wymarły wówczas osoby, które gorzej wykorzystywały energię metaboliczną, zawartą w żywności i nie dysponowały zapasem energii w postaci tkanki tłuszczowej.

Preferencyjne utlenianie węglowodanów

Przeprowadzone badania wskazują, iż otyłości sprzyja preferencyjne utlenianie węglowodanów. Osoby, których organizm szybciej utlenia cukry niż lipidy, są 2,5-krotnie bardziej narażone na otyłość niż ludzie, którzy w pierwszej kolejności utleniają tłuszcze.

Zaburzenia neurohormonalne a nadwaga

Ludzie, którzy zmagają się z nadwagą,  często cierpią na zaburzenia neurohormonalne. Choć spożywają posiłki, nie odczuwają sytości.  Kiedy w organizmie wzrasta stężenie cukru, trzustka uwalnia insulinę. Ta z kolei sprzyja magazynowaniu nadmiaru energii w postaci tłuszczu. Jednocześnie stymuluje syntezę leptyny w tkance tłuszczowej. Leptyna pełni funkcję czynnika sytości. Oddziałuje na ośrodek sytości w podwzgórzu i tym samym zmniejsza apetyt.

Otyłości sprzyjają różne czynniki. Dużą rolę odgrywają uwarunkowania genetyczne. Osoby, które po przodkach odziedziczyły „oszczędne geny”, są szczególnie narażone na nadwagę.

Zapraszamy do współpracy!

Biuro
ul. Żniwna 3, 45-763 Opole Tel: 789 419 820
© Copyright Leczenie Otyłości 2020